<title_newspaper="Życie Warszawy">
<title_article="Wymowa faktów">
<author_1="J. W.">
<author_2="">
<language="pl">
<style="press">
<year="1951">
<month="6">
<date="1951-06-27">
<period="d">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Rząd Związku Radzieckiego, nazajutrz po zerwaniu przez trzy mocarstwa zachodnie konferencji paryskiej, przez usta swego przedstawiciela w Organizacji Narodów Zjednoczonych, Jakuba Malika, zaproponował jako „pierwszy krok” na drodze pokojowego uregulowania kwestii koreańskiej — podjęcie rokowań między wojującymi stronami w sprawie przerwania ognia, zawarcia rozejmu i obopólnego wycofania wojsk na obie strony 38 równoleżnika. 
Gdyby nie istniały żadne inne dowody złej woli po stronie rządu St. Zjednoczonych, a dobrej woli ze strony Zw. Radzieckiego — to zestawienie tych dwóch najświeższych faktów posiada już samo w sobie nieodpartą wymowę.
A przecież wiemy, że tych dowodów złej woli ze strony amerykańskiej i dobrej woli ze strony radzieckiej — jest bez liku. Wystarczy wczytać się uważnie w przemówienie min. Gromyki, wygłoszone na ostatnim posiedzeniu paryskiej konferencji zastępców, aby ujrzeć jaskrawy w swym cynizmie obraz wysiłków amerykańskich, zmierzających od pierwszej chwili do niedopuszczenia do Konferencji Czterech i dyskusji w kierunku porozumienia, w kierunku powstrzymania wyścigu zbrojeń, będącego przecież istotnym źródłem międzynarodowego napięcia.
A równocześnie widzimy ze strony radzieckiej wytrwałe dążenie do porozumienia. Widzimy wciąż ponawiane propozycje ograniczenia zbrojeń czterech czy nawet pięciu mocarstw — Stanów Zjednoczonych, W. Brytanii, Francji oraz Związku Radzieckiego i Chin Ludowych. Czy może w czymkolwiek zagrażać bezpieczeństwu USA redukcja ich zbrojeń, jeśli równocześnie nastąpi ona w Związku Radzieckim i w Chinach Ludowych? Jasne, że nie. Natomiast nikt rozsądny nie da wiary, że uzbrajanie hitlerowców niemieckich i faszystów japońskich obok obłędnego wyścigu zbrojeń w USA i krajach atlantyckich — jest drogą wiodącą do pokoju!
Związek Radziecki — przypomniał to min. Malik — wychodzi w swej polityce z założenia, że pokojowe współżycie dwóch systemów — socjalizmu i kapitalizmu — jest możliwe. Natomiast polityka amerykańska oparta jest na nienawiści do Związku Radzieckiego, na jawnie głoszonych planach zniszczenia przemocą radzieckiego ustroju oraz ustroju krajów demokracji ludowej. 
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_2>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>